هرگاه كه اميد باشدو اراده ، پويايي و ديگر گوني هم هست و اگر در يكي از منازل جاده تحول، شرايط تنگ آمد و رهوار لنگ ، نه آن است كه سفر به پايان رسيده و زمان در زمستان باز مانده است .

اگرچه در سالي كه گذشت در تالار نو آذين كوششهاي فرهنگي و هنري تالش ، همهمه و زمزمه ي چندان دل انگيزي به رسم پيشين ، پژواك در نيفكند و از گوشه شمالي آن تالار ،از پشت نرده هاي حسرت انگيز آستارا رود ، نواهاي تلخ فراواني به گوش رسيد ، اما باورداريم كه سرفرازي هاي ايران و ايرانيت را همگام و دوشادوش ديگر اقوام  اين كهن بوم و بر ،  همچنان پاس خواهيم داشت و گامي از كاروان همدلان و همراهان نستوه باز نخواهيم ماند. كه تا ايران كاخي انوشه و بهشتي ست و اقوام ، ستونهاي سقف آن ، هرگز ستون سترگ تالش را سستي و لغزشي نخواهد بود .

در سالي كه گذشت ؛ اگر هيچ كاري چندان به سزا و دلخواه انجام نگرفت  اما تجربه ها اندوختيم . ، آبديده ترو جلاخورده تر شديم . نوشتيم ، سروديم ،آموختيم ، در بازار توليدات فكري و هنري ميهن با كتابها ، فيلم ها ، آلبوم ها ، سروده ها ومقالات ، غرفه رنگين وزيني به پا كرديم .

جوانان ما در حوزه علم و دانش همچنان به پيشرفت هاي خود ادامه دادند ، در ميدان ورزش فردين معصومي ماسالي درفش پهلوان پهلوانان ايران را به امين رشيدي لميري داد ، هماي مستان به اتفاق  ياران هنرمندش با نوا ها و نغمه هاي اصيل زاد بوم خود ، انبوه مشتاقان را در جاي – جاي ايران و جهان به شور و شادي نشاند و عكاسان و فيلم سازان ما در سطح ملي و بين المللي به افتخارات پيايي دست يافتند .

گلهاي درود و سپاس و دست مريزادمان نثار همه ي اين كوشندگان عرصه نام ميهن و قوم تالش باد .

به راستي آنچه را كه گذرا و به مثال برشمرديم،  كم است ؟ . مگر از تالش در مقايسه با ديگر اقوام برادر، چه انتظاري داريم ؟. مگر نه اينكه در سال پيش تهمت ها ، تنگ نظري ها و فشارهايي سخت  دامنگير تالشان بود . مگر نه اين كه گروهي كژ انديش،  سنگ هاي « تجزيه طلبي و وابستگي به اجنبي» را  برشيشه آبرويمان انداختند  و طبل تحريم همكاري  با ما را در هر كوي و برزن كوبيدند و طرح برخي ديدگاههاي دمكراتيك و مطالبه حقوق شهروندي برابر مارا  با قباي تهمت ها ، تيتر نشريات و سايت ها و وبلاگهاي خود كردند و پنهان و آشكار  سموم بدبيني و سوء ظن عليه مارا در هر روزني پاشيدند؟ .

باور كنيد در چنان شرايطي كوه از پا در مي آمد .اما اهالي قلم و هنر ما نشان دادند كه از كوه استوارتر و شكيبا تراند . مگر نه اين كه قله كوههاي بلند هميشه در معرض چنبر زدن ابرها و دود ها ست ؟ .

و باز آنان بي هيچ احساس خستگي و دل سردي، راه خود را ادامه خواهند داد و تا چكامه كيستي شان در گستره فرهنگ و تمدن ايراني و جامعه جهاني  دفترو ديوا ن خويش را بازيابد ، از تلاش و آفرينش باز نخواهند ايستاد و در همه حال وفاق و همدلي و مهرورزي را پاس خواهند داشت.

با اين كه براهل هنرو انديشه ما  كمتر ارج نهاده مي شود  اما  آنان بي اعتنا به اين مسئله ، تحول و توسعه هنرو فرهنگ ملي را  براي خويش رسالتي مي دانند ودر انجام آن رسالت  دمي از تلاش و تامل و آفرينش ،  باز نمي مانند . اي كاش امكاناتي فراهم بود تا دست كم  خود به رسم اداي دين از آنان تقديري به عمل مي آورديم.

ناگفته نماند كه مدت هاست اين انديشه وجود دارد كه هر سال از بين پژوهشگران ، شاعران ، روزنامه نگاران ، مديران سايت ها و وبلاگ ها ، هنرمندان حوزه موسيقي و سينما گران تالش، گروهي برگزيده و معرفي شوند ولي نگراني از درگير شدن با مشكلات و مسايل محتمل باعث شده است كه ازاين انديشه سخني گفته نشود . اما اكنون كه موضوع مطرح شد ، لازم است  به راي زني بپردازيم تا اگراجماعي حاصل شد ،  از هم اكنون در تدارك تحقق  آن ايده پسنديده و سودمند باشيم. ارسال نظر ها.